دوست دارم تا مرز بینهایت

 تمامي سدها را به بهانه تو خواهم شکست

 امشب دلم ميخواهد 

 به کسي بگويم"" دوستت دارم.""

 تو نهراس و آنکس باش.

 بگذار با هر آنچه در توان دارم

 همين امشب به تو ثابت کنم که دوستت دارم.

 بگذار برايت نقش آن دلباخته اي را بازي کنم که

 لحظه اي دور از محبوب خويش زندگي را نميتواند.

 بگذار همچون معشوقي که براي وصال معشوقش

 جان ميدهد برايت جان دهم.

 بگذار همين امشب پيش پايت زانو بزنم

 و تو را ستايش کنم.

 بگذار در تاريکي به تو لبخند بزنم.

 نگذار زمان از دستم برود

 و تو را درنيابم.

 ميخواهم بينديشي که همين امشب

 غير از من کسي ديوانه تو نيست

 هرچند که جاهلانه فکري باشد.

 کمي بيشتر با من

 و همين امشب بگذار خيال کنم

 که جز تو کسي نيست.

 همين يک امشب را بگذار نقش بازي کنم.

 نقش حقيقت را.

 همان که دور از تو بارها روبه روي آينه تمرين کرده ام.

 اي آخرين !

کوچه غمناکه پرستو هاي شاد
در غروبي پر ملال و بي صدا
خبر عريوني باغا رو داد

پاييز اومد اين ور پرچين باغ
تا بچينه برگ و بار شاخه ها
کسي از گل ها نمي گيره سراغ
کسي از گل ها نمي گيره سراغ

بيا در سوگ دلگير گل سرخ
بخونيم شعري از ديوان گريه
من و تو زاده فصل خزانيم
دو تن پرورده ي دامان گريه

شده ابري تو فضاي سينمون
قصه ي بي غمگساري هاي ما
مي دونم پايان نداره بعد از اين
قصه ي بي برگ و باري هاي ما

بيا در سوگ دلگير گل سرخ
بخونيم شعري از ديوان گريه
من و تو زاده فصل خزانيم
دو تن پرورده ي دامان گريه

پاييزه پاييز عريون
من و تو خسته و گريون

مي نويسم با دل تنگ
روي گلبرگ شقايق
فصل دلتنگي پاييز
فصل غمگيني عاشق

بيا در سوگ دلگير گل سرخ
بخونيم شعري از ديوان گريه
من و تو زاده فصل خزانيم
دو تن پرورده ي دامان گريه

پاييزه پاييز عريون
من و تو خسته و گريون

رنجيده از تو ريشه جونم
عشق و تنفر ناباورانه آميخته با خونم
با دلي تنها همدم غمها با خاطرات تلخ و شيرين
بي تو نشستم من چه ظالمانه از غم عشق در هم شکستم من
با وداعي سرد و خاموش از من گذشتي تو
ببين چه آسون محبات بر عشق نوشتي تو

شکسته پيمان تو پرده دار قلب من بودي
چگونه غافل از ناله هاي درد من بودي
در روزگار درد و تباهي ياورت بودم
تو خالي از عشق من عاشقانه سنگرت بودم
زخمي شد از عشق دل اسيرم
اين انتقام و از کي بگيرم

خسته و تنها همدم غمها
در حصار خلوت دل پيچيده فريادم
احساس تلخ عشق و تنفر برچيده بنيادم
نه ايماني نه وجداني جز حيله و نيرنگ
در سرزمين قحطي عشق نشسته ام دلتنگ

          شايد اونجوری که بايد قدرت رو من ندونستم

             حرفهايی بود توی قلبم من نگفتم نتونستم

             من به تو هرگز نگفتم با تو بودن آرزومه

             نقش اون چشمای معصوم لحظه لحظه روبرومه

             نيومد روی زبونم که بگم بی تو چی هستم

             که بگم ديوونتم من زندگيم رو به تو بستم

             تو رو ديدم توی مثل آينه توی تنهايی شکستی

             من کلامی نمی گفتم که برام زندگی هستی

             نمی دونستی که چون گل توی برگ من شکفتی

             چشم تو پر از گلايست اما هرگز نمی گفتی

             من به تو هرگز نگفتم با تو بودن آرزومه

             نقش اون چشمای معصوم لحظه لحظه روبرومه

             شايد اونجوری که بايد قدرت رو من ندونستم

             حرفهايی بودتوی قلبم  من نگفتم نتونستم

ای سزاوار محبت  ای تو خوب بینهایت      

    همه ذرات وجودم  به وجودت کرده عادت        

 به خدا دوست داشتن تو  هم یه عشقه هم عبادت 

تو سزاواری که باشی مرهم روزها و شب هام   

  تا که عشقتو ببینی توی جونم و تو رگ هام

بشنوی دوست دارم رو حتی از حرم نفسهام

من که با نوازش های دستت سوختن از تب رو شناختم

تب عشقی آتشین که من به اون قلبمو باختم

قاصد بودن من بود اوج خوشحالی چشمات

وقتی که عشقو میدیم توی قطره های اشکات

هر کی از عشق گریه کرده شادی رو تجربه کرده

چون شبی در حرم عشق سفری به کعبه کرده

ای که برده ای مرا تا مرز یک عشق خدایی

بیا پاره تنم باش تو که پاک و بی ریایی

اوج فریاد دلم شد عاشقانه دل سپردن

در وجود تو شکفتن با تو بودن یا که مردن

هر کی از عشق گریه کرده شادی رو تجربه کرده

چون شبی در حرم عشق سفری به کعبه کرده

خوب سال دوم هم مثل سال اول تموم شد دیگه امیدی هم نداشتم که بتونم فراموشت کنم واسه همین تابستون هم چشمام همه جا دنبالت بود....

ادامه دارد...

ای همه آرامشم از تو پریشانت نبینم
چون شب خاکستری سر در گریبانت نبینم
ای تو در چشمان من یک پنجره لبخند شادی
همچو ابر سوگوار این گونه گریانت نبینم
ای پر از شوق رهایی رفته تا اوج ستاره
در میان کوچه ها افتان و خیزانت نبینم

مرغک عاشق کجا شد شور آواز قشنگت
در قفس چون قلب خود هر لحظه نالانت نبینم
تکیه کن بر شانه ام ای شاخه نیلوفری رنگ
تا غم بی تکیه گاهی را به چشمانت نبینم

قصه دلتنگیت را خوب من بگذار و بگذر
گریه دریاچه ها را تا به دامانت نبینم
کاشکی قسمت کنی غمهای خود را با دل من
تا که سیل اشک را زین بیش مهمانت نبینم
تکیه کن بر شانه ام ای شاخه نیلوفری رنگ
تا غم بی تکیه گاهی را به چشمانت نبینم
تکیه کن بر شانه ام ای شاخه نیلوفری رنگ
تا غم بی تکیه گاهی را به چشمانت نبینم

هنوز عاشق ترینم، ای تو تنها باور من   به غیر از با تو بودن نیست هوایی بر سر من

هنوز عطر تو مونده در فضای خانه ی من   هنوزم بی قرار این دل دیوونه ی من

فراموشم نکن، فراموشم نکن  تویی تنها دلیل بودن من  به یاد من باش، فراموشم نکن

فراموشم نکن، فراموشم نکن   تویی تنها دلیل بودن من   به یاد من باش، فراموشم نکن 

ای تو بهانه واسه موندن
ای نهایت رسیدن
ای تو خود لحظه ی بودن
تو طلوع صبح خورشید و دمیدن
ای همه خوبی ، همه پاکی
تو کلام آخر من
ای تو پر از وسوسه عشق
تو شدی تمامی زندگی من
اسم تو هر چی که می گم
همه تکرار تو حرفای دل من
چشم تو هر جا که می رم
جاری تو چشمای منتظر من
تو رو اون لحظه که دیدم
به بهانه هام رسیدم
از تو تصویری کشیدم
که اون و هیچ جا ندیدم
تو رو از نگات شناختم
قصه از عشق تو ساختم
تو رو از خودت گرفتم
با تو یک خاطره ساختم

          پنج وارونه چه معنا دارد؟

         خواهر كوچكم از من پرسيد

         پنج وارونه چه معنا دارد؟

         من به او خنديدم

         كمی آزرده و حيرتزده گفت

        روی ديوار و درختان ديدم

 
        باز هم خنديدم

       گفت ديروز خودم ديدم

 
       مهران پسر همسايه

 
       پنج وارونه به مينو مي داد

      آن قدر خنده برم داشت كه طفلك ترسيد

    بغلش كردم و بوسيدم و با خود گفتم

     بعدها وقتی بارش بی وقفه درد

     سقف كوتاه دلت را خم كرد

     بی گمان می فهمی

     پنج وارونه چه معنا دارد...

 اگه به زور روزگار                 از زندگیت میرم کنار

میرم که ثابت بکنم              عاشقتم دیوونه وار

تو گریه های زار و زار            سپردمت به روزگار

این از خودم گذشتنو پای خاطر خواهیم بزار

خیال نکن که خواستمه این اونه که میخواستمه

به قبله ی محمدی اینه که حرف راستمه

میخوای واست همین وسط داد بزنم        با تار موهات دلمو دار بزنم

پیش همه خلق خدا زار بزنم               گریه کنون سر توی دیوار بزنم

ادامه دارد....

کنارم بخواب و به دورم بتاب و
از اين لب بنوش و چو تشنه که آب و
گل آتشي تو حرارت منم من
که ديوانه ي بي قرارت منم من
خدا دوست دارد لبي که ببوسد
نه آن لب که از ترس دوزخ بپوسد
خدا دوست دارد من و تو بخنديم
نه در جاهليت بپوسيم بگنديم
بخواب آرام پيش من لبت را بر لبم بگذار
مرا لمسم کن و دل را به اين عاشق ترين بسپار
بخواب آرام پيش من مني که بي تو مي ميرم
لبت را بر لبم بگذار که جان تازه مي گيرم
خدا دوست دارد لبي که ببوسد
نه آن لب که از ترس دوزخ بپوسد
خدا دوست دارد من و تو بخنديم
نه در جاهليت بپوسيم بگنديم

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم / همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

بي تو ، مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم
همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم
شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم
شدم آن عاشق ديوانه كه بودم !


در نهانخانه جانم گل ياد تو درخشيد
باغ صد خاطره خنديد
عطر صد خاطره پيچيد


يادم آيد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم
پر گشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم


ساعتي بر لب آن جوي نشستيم
تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت
من همه محو تماشاي نگاهت
آسمان صاف و شب آرام
بخت خندان و زمان رام
خوشه ماه فرو ريخته در آب
شاخه ها دست برآورده به مهتاب
شب و صحرا و گل و سنگ
همه دل داده به آواز شباهنگ


يادم آيد : تو بمن گفتي :
ازين عشق حذر كن !
لحظه اي چند بر اين آب نظر كن
آب ، آئينة عشق گذران است
تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است
باش فردا ، كه دلت با دگران است
تا فراموش كني ، چندي ازين شهر سفر كن !


با تو گفتنم :
حذر از عشق ؟
ندانم
سفر از پيش تو ؟
هرگز نتوانم
روز اول كه دل من به تمناي تو پَر زد
چون كبوتر لب بام تو نشستم
تو بمن سنگ زدي ، من نه رميدم ، نه گسستم
باز گفتم كه : تو صيادي و من آهوي دشتم
تا به دام تو درافتم ، همه جا گشتم و گشتم
حذر از عشق ندانم
سفر از پيش تو هرگز نتوانم ، نتوانم … !


اشكي از شاخه فرو ريخت
مرغ شب نالة تلخي زد و بگريخت !
اشك در چشم تو لرزيد
ماه بر عشق تو خنديد


يادم آيد كه دگر از تو جوابي نشنيدم
پاي در دامن اندوه كشيدم
نگسستم ، نرميدم


رفت در ظلمت غم ، آن شب و شبهاي دگر هم
نه گرفتي دگر از عاشق آزده خبر هم
نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم !
بي تو ، اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم

این یکی از اون شعرهایی که خیلی دوستش دارم شاید واسه اینه که این شعر همه اون چیزایی که میخوام بگم رو میگه ... بي تو ، اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم...

آنقدر بي خيال از باز نگشتنت گفتي ،                                  

یادمه بچه بودیم تو گذشته های دور                اون زمون که قلب ما پر بود از شادی و شور

روزی که تورو دیدم موهاتو بافته بودی              با گل سفید یاس گلو بند ساخته بودی

بعد از اون روز قشنگ از خدا راضی شدم           از دم صبح تا غروب با تو همبازی شدم

چه روزای خوبی بود ولی افسوس زود گذشت  تا یه چشم به هم زدیم روز و هفته ها گذشت

یادمه روی درخت دو تا دل کنده بودیم              سال بعد از اون کوچه ما دیگه رفته بودیم

شاید اون دل ها دیگه خشکیده رو شاخه ها     شاید هم بزرگ شده زیر بال شاخه ها

فردا با هزار و یک شور و امید راهی مدرسه شدم چشام همه جا دنبالش بود جلوی در مدرسمون رسیدم اما ازش خبری نشد تصمیم گرفتم بازم چند قدمی بالاتر برم که دیدم داره با دوستش از اونور خیابون میاد با اضطراب و نگرانی همراه با عشق و امید رفتم اونور چند متری با هم فاصله داشتیم که منو شناخت و به دوستش گفت: "دیوونه است محلش نذار" از این حرفش خیلی ناراحت شدم و به خودم قول دادم دیگه اصلا و ابدا کاریش نداشته باشم. (البته الان که فکر میکنم میبینم حق داشت به هر دختری که یه پسر تو خیابون اونم تو راه مدرسه بهش بگه دوست دارم همین فکر و شایدم بدترشو میکنه!)  اما من که با تمام وجودم دوستش داشتم بدجوری ناراحت شدم و تصمیم گرفتم تو قلب خودم و واسه خودم دوستش داشته باشم.

   ای همه بود و نبودم  

ای تمام تار و پودم

  ای تو آرزوی قلبم 

    کاشکی عاشقت نبودم

دلم از تو گرفته 

   شکستم با نگاهت  

 بذار اشکای چشمام  

 بشن فانوس راهت  

 با یادت در ستیزم  

   از عشقت میگریزم    

    اما تو خلوت دل تویی تنها عزیزم

ادامه دارد...

وقتي با خيال تو
تك و تنها ميشينم
به تو كه فكر ميكنم رنگ عشق و ميبينم
به تو كه فكر ميكنم لحظه هام شيرين ميشه

   پيش چشمم همي چي خوب و دل نشين ميشه
تو هميشه توی خوابهاي منی
دختر شرقی روياي منی
بودي و هستي و باز خواهی بود
ديروز و امروز و فردای منی

دوستت دارمممممممممممممممممممم...ممم

قسم به عشقمون قسم
همش برات دلواپسم
قرار نبود اینجوری شه
یهو بشی همه کسم

راستی چی شد ، چه جوری شد
اینجوری عاشقت شدم
شاید میگم تقصیر توست
تا کم شه از جرم خودم

عشق اول مهربونم سرتو بذار رو شونم

عشق اول مهربونم چتر موهات سایه بونم

عشق اول نازنینم دستتو بذار تو دستام

عشق اول بهترینم بوی تو داره نفس هام

عشق اول عشق آخر اگه امشب در کنارم

تو رو دارم  پس چرا چشم انتظارم

عشق اول عشق آخر نکنه خوابم دوباره

 نکنه تنهام بذاری بشه قلبم پاره پاره

نکنه هنوز نگفتم که چقدر عاشقت هستم

نکنه هرگز ندونی که تو رو من می پرستم

نکنه هرگز ندونم راز اون ناز نگاتو

نکنه هرگز نخونم شعرغمگین چشاتو

اگه من حتی ندونم اسمتو ای مهربونم

اگه تو حتی ندونی از منم نام و نشونی

عشق اول مهربونم سرتو بذار رو شونم

عشق اول مهربونم چتر موهات سایه بونم

عشق اول عشق آخر نکنه خوابم دوباره

نکنه تنهام بذاری بشه قلبم پاره پاره

راستی دیشب که این بلاگ رو زدم و خوابیدم تو خواب دیدمت و یه چیزایی میگفتی که از هیجان شنیدنشون از خواب بیدار شدم ساعت ۶:۲۰ بود من که ساعت ۸:۳۰ به زور از خواب بیدار میشم دیگه نتونستم بخوابم.... یه چیزه دیگه هم هست اونم اینکه:

یادت نره دوست دارم . . .  خیلی دلم تنگه برات

نمیدونم از کجا شروع کنم.... حرفای زیادی دارم... حتی حرفای ۴-۵ ساله که مثل عشقت تو دلم بزرگشون کردم.... دلم خیلی گرفته... جالب ترش اینجاست که میدونم حتی اگه دوستم نداشته باشی ازم بدت نمیاد... و این داره دیونم میکنه...